Każdy, kto aktywnie poszukiwał pracy, brał udział w procesach rekrutacyjnych, z całą pewnością zgodzi się, że jest to jeden z trudniejszych projektów, które przyjdzie nam zrealizować w życiu. Znalezienie zatrudnienia to duże wyzwanie zwłaszcza na początku budowania kariery. Wkraczając na rynek pracy świeżo po studiach, kiedy w swoim CV mamy mało doświadczenia lub nie mamy go w ogóle, nie jest łatwo „pokonać konkurencję”. Niestety nie ma reguły, która mówi między innymi, że mając kilkuletnie letnie doświadczenie i znając biegle kilka języków, wyślesz swoje CV w pięć miejsc, z czterech się odezwą i zaproszą na rozmowę, a jeden z pracodawców na pewno złoży Ci ofertę. Zawsze istnieje duże prawdopodobieństwo, że w procesie będzie kandydat z większym doświadczeniem lub bardziej dopasowanym do danej branży, wykaże się pożądanymi kompetencjami miękkimi itd., w związku z tym poszukiwanie pracy, może być problematyczne na każdym etapie kariery zawodowej, nie tylko w początkowej fazie.

Proces poszukiwania pracy

Doprowadzenie misji pt. „poszukiwanie pracy” do końcowego etapu zwieńczonego okrzykiem: „Mam pracę!” może nam zająć sporo czasu. Niestety, stosunkowo rzadko praca sama puka do naszych drzwi, dlatego to kandydat musi wziąć sprawy w swoje ręce, polegać wyłącznie na sobie i mieć świadomość, że od włożonego przez siebie wysiłku zależą końcowe efekty. Niezwykle ważne jest zaangażowanie, nie wystarczy wysłać pięciu, czy dziesięciu CV, a potem czekać bezczynnie, aż telefon zadzwoni. Jeżeli to możliwe nie zamykajmy się na jedno stanowisko/branżę/zawód. Poszerzając obszar poszukiwań, zwiększymy swoje szanse na zatrudnienie. Będziemy mogli wysłać więcej aplikacji, więc i odpowiedzi będzie więcej, a kto wie, może akurat okaże się, że na nowym stanowisku lub w nieznanej nam do tej pory branży, odnajdziemy swoje miejsce.

Następną ważną kwestią jest konsekwencja. Nie wystarczy, że przejrzymy oferty pracy raz na tydzień, najlepiej robić to na bieżąco. Każdego dnia sprawdzać, czy nie pojawiły się interesujące nas ogłoszenia. Jeżeli widzimy nowe oferty, które nas zainteresowały i spełniają nasze oczekiwania, nie zwlekajmy z aplikacją, nie odkładajmy jej na później. Niech nas nie skusi myśl: „wyślę  CV w weekend”, bo w weekend może już nie być oferty. Pracodawca nie czeka na nas z procesem, jest w trakcie rozmów z innymi kandydatami i aplikując 20 dni od daty dodania ogłoszenia, niestety możemy być na przegranej pozycji. Istnieje prawdopodobieństwo, że rekruter znajdzie kogoś, kto go „urzeknie” i nie będzie rozpatrywał kolejnych kandydatur.

CV oraz list motywacyjny

Pamiętajmy również o dokonywaniu zmian w dokumentach CV oraz liście motywacyjnym. Nie zostawiajmy takiej samej rubryki „cel zawodowy” dla każdej firmy. Dostosowujmy informacje o nas do konkretnego stanowiska, a przy tym dajmy sobie chwilę na zapoznanie ze stroną internetową przedsiębiorstwa. Jeżeli zostaniemy zaproszeni na rozmowę rekrutacyjną, nie podkładajmy się sami, brakiem wiedzy o działalności przedsiębiorstwa i podstawowych informacjach na jego temat.

Skuteczne poszukiwanie pracy wymaga dużej uwagi, skupienia na celu i konsekwencji. Jeżeli naprawdę zależy nam na znalezieniu pracy, a co więcej, chcemy, żeby spełniała ona, jak najwięcej naszych oczekiwań, musimy poświęcić czas i w pełni zaangażować się w działania.

Grupa Progres

Więcej wpisów

Od zarania dziejów ubiór był czymś, co pomagało ludziom wyróżnić się z tłumu, ukryć mankamenty urody bądź też pokazać to, czym chcielibyśmy się pochwalić. Każdemu także znane jest powiedzenie „jak Cię widzą, tak Cię piszą” co tylko utwierdza  w przekonaniu, że to jak wyglądamy, jest czymś ważnym. Tak było w prehistorii, gdzie tylko najsilniejszy miał czym się okryć, tak było w średniowieczu, gdzie strojem pokazywano status i bogactwo,  tak też jest i teraz. Strojem i wyglądem pokazujemy to, kim jesteśmy, jakie są nasze zainteresowania, a także pokazujemy w ten sposób nasz szacunek do drugiej osoby.

Pierwsze wrażenie podczas rekrutacji

Skoro o szacunku mowa, jakie wrażenie zrobiłaby na Was osoba, która na pierwszą randkę przyszłaby z nieumytą głową, ubraniami noszącymi ślady wczorajszego dnia i gumą w ustach? Z całą pewnością nie najlepsze. Pierwsze wrażenie na temat danej osoby jesteśmy w stanie stworzyć już na podstawie pierwszych dwudziestu sekund, wtedy już możemy określić czy dana osoba odpowiada naszym „wymaganiom kulturowym” czy nie. Podobny mechanizm występuje w relacji rekruter – kandydat. Dlatego też bardzo ważne jest, aby zadbać o to pierwsze wrażenie.

Poza uśmiechem, gestykulacją oraz podaniem dłoni na powitanie, ubiór jest kolejnym czynnikiem, na podstawie którego jesteśmy w stanie opisać daną osobę. Czy w takim razie, wybierając się na rozmowę o pracę, niezbędny jest strój galowy? Nie! Biała koszula, czarna spódniczka i marynarka nie są już wymaganymi elementami. Przede wszystkim ważne jest, aby być ubranym schludnie i elegancko. Rekruter powinien od razu odczuć, że kandydat nie założył na siebie przypadkowych ubrań, tylko starannie je rozważył i dobrał do sytuacji. Może to być marynarka w kratę i gładka koszulka pod spodem, może to być niebieska sukienka, ma być po prostu estetycznie i gustownie.

Wygląd adekwatny do sytuacji

Zdarza się, że kandydaci przed wejściem na rozmowę rekrutacyjną wstępują do toalety, aby się w niej przebrać, bo przecież podczas podróży można się spocić czy wygnieść. Czy to koniecznie? Nie. Czasem wystarczy ochłonąć przez chwilkę, a wymięte ubrania po prostu wygładzić. Nie dajmy się zwariować i nie doprowadźmy do przypadku, w którym na kilka rozmów rekrutacyjnych jednego dnia kandydaci noszą nowe zestawy ubrań. Wszystko z rozsądkiem. Z drugiej strony, takie same zasady obowiązują Waszych rekruterów. Od nich tak samo, jak i od kandydatów oczekuje się przygotowania do przeprowadzenia rozmowy  pod względem merytorycznym, a także zorganizowanie odpowiednich warunków do takiej rozmowy. I w to włącza się odpowiedni ubiór. Kiedy zobaczycie rekrutera, którego wygląd pozostawia wiele do życzenia, a koszula posiada plamy po kawie, niech zapali się Wam czerwona lampka. Może to kwestia swobodnego podejścia do danego tematu, a może to po prostu brak odpowiednich wzorców kulturowych. Dalej idąc, takie same zasady powinny obowiązywać w każdym biurze czy przestrzeni open space, wygląd powinien być po prostu adekwatny do sytuacji. Każdy powinien wystrzegać się ubrań, które mogą powodować urażenie uczuć innej osoby (mowa tu na przykład o koszulkach z obraźliwymi napisami lub obrazkami, koszulkami klubów piłkarskich czy ukazujące poglądy polityczne) bądź świadczą o niechlujstwie. Pamiętajmy też, że każdemu mogą zdarzyć się wpadki i nie należy definitywnie kogoś od razu przekreślać.

W dobie, gdy dla każdego ważny jest indywidualizm i możliwość wyrażania samego siebie, nie niszczmy tego. Pozwólmy naszym kandydatom, a później pracownikom, być sobą i nikogo nie udawać. Wtedy cały łańcuch kandydat – pracodawca będzie szczęśliwy
i zadowolony, co w efekcie przełoży się na dobre relacje i wyniki w pracy.

Martyna Trocka – Specjalista ds. rekrutacji

Więcej wpisów

„To była moja najlepsza rozmowa rekrutacyjna, ale się nie udało” – dlaczego brak sukcesu w rekrutacji nie zawsze jest porażką

Z moich obserwacji wynika, że Kandydaci często zapominają, że rekrutacja to łączenie pracownika z pracodawcą – jej zadaniem jest jak najlepsze dopasowanie ich do siebie, a brak powodzenia w zdobyciu pracy nie zawsze świadczy o błędach Kandydata.

Prywatnie i zawodowo niejednokrotnie zdarzyło mi się rozmawiać z osobami, które biorąc udział w rekrutacji, finalnie nie zostały zatrudnione. Wówczas od części tych osób usłyszałam ten sam komunikat: „To była moja najlepsza rozmowa rekrutacyjna, ale się nie udało” lub „Wypadłem tak dobrze na wszystkich etapach rekrutacji. Dlaczego nie zostałem wybrany?”. Tej wypowiedzi za każdym razem towarzyszy poczucie frustracji i rozczarowania. Z czego zatem wynika to, że mimo naszej wiedzy, doświadczenia, wysokiej motywacji i dobrej prezentacji podczas spotkania firma nie zdecydowała się nas zatrudnić?

Odpowiedzi warto szukać w obszarach zarówno indywidulanych cech charakteru jak i kompetencji miękkich jak: radzenie sobie ze stresem, asertywność, kreatywność oraz umiejętności interpersonalnych (związanych z rozwiązywaniem konfliktów, pracą w zespole czy motywowaniem innych). Dziś pracodawcy przywiązują do tego dużą uwagę, ponieważ zależy im na tym, aby potencjalny pracownik odnalazł się w danej kulturze organizacyjnej firmy i zespole ludzi, z którymi będzie współpracował. Dlatego też dzisiejsze procesy rekrutacyjne, prowadzone szczególnie dla i przez duże organizacje, często są rozbudowane i kilkuetapowe, oparte o szereg rozmów i testów kompetencyjnych.

Jak prawidłowo określić swoje potrzeby?

Potencjalnym pracownikom również zależy na tym, aby znaleźć firmę, która będzie odpowiadać naszym oczekiwaniom pod kątem budowania relacji z przełożonym i współpracownikami, modelu zarządzania, atmosfery itd. W związku z powyższym, czy brak powodzenia w rekrutacji wynikający właśnie z czynników „miękkich” powinni traktować jako porażkę? Uważam, że nie, natomiast odpowiedzialność za przekazanie takiej informacji w sposób prawidłowy, spoczywa na rekruterach. Jako specjalista, przygotowując się do prowadzenia procesu staram się jasno i rzetelnie określić z Klientem jakiej osoby potrzebuje na dane stanowisko – zarówno jeżeli chodzi o jego wiedzę, doświadczenie, jak również osobowość i umiejętności. Zdarza się, że te ostatnie elementy stają się kluczowe i decydują o tym, że część osób jest odrzucana – oczywiście zależy to od relacyjności stanowiska, na które specjalista jest rekrutowany. Kluczowym etapem rekrutacji jest feedback – przekuwam słowa w taki sposób, aby Kandydat miał poczucie nie porażki, ale doświadczenia które wykorzysta w przyszłości. W ten sposób nie tylko wyjaśnię mu co zaważyło o negatywnym wyniku rekrutacji, ale także nie zdemotywuję go i nie zmarnuję jego czasu, dając wartość wychodzącą z procesu. Rekrutacja to proces, w którym możemy zdobyć wiele cennych doświadczeń, uczyć się i rozwijać także pod kątem poznawania siebie i swoich możliwości.

Sandra Matuszak – Specjalista ds. Rekrutacji Grupy Progres

Więcej wpisów