Czy umowa zlecenie wlicza się do lat pracy i emerytury

Czy umowa zlecenie wlicza się do lat pracy i emerytury

utworzone przez | cze 2, 2023 | Artykuł, Dla Pracownika, Poradniki dla pracownika, Prawo pracy, SG, Umowa zlecenie

​Czy umowa zlecenie wlicza się do lat pracy i emerytury

​

Jeśli czytasz ten artykuł, prawdopodobnie zastanawiasz się, czy umowa zlecenie wpływa na Twoje lata pracy i emeryturę. Umowy zlecenia są powszechnie stosowane w Polsce, ale wciąż budzą wiele pytań. Dlatego postanowiliśmy rozwiać Twoje wątpliwości i dostarczyć Ci informacji, które pomogą Ci zrozumieć, jak umowa zlecenie wpływa na Twoją przyszłą emeryturę.

 

Umowa zlecenie – zrozumienie jej roli w Twojej karierze

Umowa zlecenia, jest jedną z najpopularniejszych form umów cywilnoprawnych stosowanych w Polsce, uregulowaną w Kodeksie Cywilnym, a nie, jak mogłoby się wydawać, w Kodeksie Pracy. To umowa, w której jedna strona (zleceniobiorca) zobowiązuje się do wykonania określonej usługi na rzecz drugiej strony (zleceniodawcy) w zamian za uzgodnione wynagrodzenie. Umowa zlecenie charakteryzuje się tym, że zleceniobiorca nie jest zatrudniony na etacie i nie podlega pracowniczym obowiązkom.

 

Czym jest staż pracy?

Staż pracy w rozumieniu polskiego prawa odnosi się do okresu, w którym pracownik podlegał obowiązkowi wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę lub innej formy zatrudnienia, której przepisy prawa pracy podlegają. Stanowi podstawę do ustalania prawa do różnych świadczeń, takich jak emerytura czy urlop wypoczynkowy, a także prawa do dłuższego okresu wypowiedzenia umowy. Im dłuższy staż pracy, tym z reguły wyższe świadczenia i uprawnienia przysługują pracownikowi.

 

Czy umowa zlecenie wlicza się do lat pracy?

Odpowiedź na to pytanie może być dla Ciebie zaskoczeniem. Umowa zlecenie nie wlicza się do lat pracy. Jest to umowa cywilnoprawna, która stanowi porozumienie o świadczeniu usług, nie pracy. Jak wcześniej wspomnieliśmy, jest regulowana przez Kodeks Cywilny, a więc osoba zatrudniona na umowę zlecenie nie ma takich samych praw, jak ci, którzy zostali zatrudnieni na podstawie umowy o pracę. Oznacza to, że na umowie zleceniu nie ma się praw „etatowca”, tj. gwarancji uzyskania minimalnego wynagrodzenia, czy płatnego urlopu wypoczynkowego oraz wliczania przepracowanych lat do stażu pracy. Obowiązuje natomiast minimalna stawka godzinowa dotycząca zleceniobiorców, czyli osób zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej, którą określają art. 734 i art. 750 Kodeksu cywilnego. Są to umowy odnoszące się do wykonywania zlecenia lub świadczenia usług na rzecz przedsiębiorcy lub jednostki organizacyjnej. Wysokość godzinowej stawki minimalnej na umowie zleceniu zależy od wysokości wynagrodzenia minimalnego obowiązującego w danym roku. Oznacza to, że stawka godzinowa wzrasta proporcjonalnie do wzrostu minimalnego wynagrodzenia. Minimalna stawka godzinowa na umowie zleceniu jest co roku waloryzowana.

 

Przeczytaj więcej: Umowa zlecenia- stawka godzinowa w 2023 roku

Czy umowa o pracę a umowa zlecenia różnią się pod względem emerytury?

Warto zauważyć, że osoby zatrudnione na umowę o pracę mogą cieszyć się dodatkowymi korzyściami związanymi z emeryturą, które nie są dostępne dla pracowników na umowie zlecenie. Na przykład pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę mogą otrzymywać dodatkowe świadczenia emerytalne lub korzyści wynikające z dodatkowych składek pracodawcy. To ważne, aby być świadomym tych różnic i brać je pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o formie zatrudnienia.

 

Zatrudnienie na umowę o pracę- korzyści

  • Obowiązuje minimalne wynagrodzenie w wysokości 3490 zł brutto na dzień 30.05.2023r.
  • Pracodawca nie może pozbawić pracownika wynagrodzenia np. w przypadku zajęcia komorniczego. W przypadku umowy zlecenie takie potrącenie jest możliwe i może stanowić nawet 100% wynagrodzenia.
  • Płatne nieobecności; prawo do płatnego urlopu.
  • Odprawy emerytalne.
  • Gwarancja zwolnienia lekarskiego.
  • Szczególna ochrona niektórych grup pracowników, np. kobiet w ciąży.
  • Unormowany czas pracy.
  • Określona procedura wypowiedzenia umowy i pracę.

 

Czy umowa zlecenie ma wpływ na wysokość emerytury?

Wysokość emerytury jest wyliczana względem przepracowanych lat. Przy zatrudnieniu na podstawie umowy zlecenia zleceniodawca ma obowiązek płacić składki na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne, w tym emerytalne i rentowe. Mimo że kontrakt cywilnoprawny nie liczy się do stażu pracy, to czas przepracowany w jego ramach ma wpływ na wysokość świadczenia emerytalnego. Przypomnijmy, jakie obecnie warunki należy spełnić, aby móc przejść na emeryturę: dla kobiet jest to ukończenie 60 lat i staż pracy 20 lat, dla mężczyzn to ukończenie 65 roku życia i 25 lat stażu pracy. Aktualnie minimalna emerytura wynosi 1000 zł.

umowa zlecenie a umowa o prace co wybrac Przeczytaj więcej: Umowa zlecenie, a umowa o pracę- różnice

Niezależnie od tego, czy stoisz przed decyzją podpisania umowy zlecenie, czy umowy o pracę — zanim to zrobisz, warto zebrać jak najwięcej informacji o danej formie zatrudnienia i zrozumieć jakie prawa i obowiązki w związku z nią będziesz mieć. Podejmowanie świadomych decyzji dotyczących swojej kariery i planowania finansowego jest niezwykle istotne. Z drugiej strony nie każdy chce pracować na podstawie umowy o pracę i absolutnie nie ma w tym nic złego. Nie zapominajmy, że wiedza to klucz do podejmowania świadomych decyzji, dlatego warto poznać swoje prawa. Jeśli nadal masz wątpliwości i nie wiesz, co będzie dla Ciebie najlepsze — skontaktuj się z nami. Udzielimy Ci fachowej pomocy i znajdziemy pracę, której szukasz!

Praca zdalna — nowe regulacje w Kodeksie Pracy

Praca zdalna — nowe regulacje w Kodeksie Pracy

utworzone przez | kwi 4, 2023 | Artykuł, Dla Pracodawcy, Dla Pracownika, Poradniki dla pracownika, Prawo pracy, SG

Praca zdalna — nowe regulacje
w Kodeksie Pracy

W ostatnich latach rynek pracy znacząco się zmienił. Głównie za sprawą pandemii coronavirusa w 2020 roku. Praca zdalna stała się powszechnym modelem pracy, a do nowych realiów musiał zostać dostosowany także Kodeks Pracy. 10 stycznia 2023 Sejm przyjął nowelizację Kodeksu Pracy, zawierającą przepisy regulujące pracę zdalną. Sprawdźmy, co zmieni się od 7 kwietnia b.r. Przyjrzyjmy się bliżej każdemu aspektowi nowych regulacji.

 

Czym jest praca zdalna?

Pracą zdalną określamy wykonywanie obowiązków w całości lub częściowo w miejscu wskazanym przez pracownika i uzgodnionym z pracodawcą (poprzez złożenie wniosku), innym niż siedziba firmy. W pracy zdalnej wykorzystuje się środki bezpośredniego porozumiewania się na odległość. Do jej wykonywania niezbędne są odpowiednie narzędzia jak np. komputer z dostępem do Internetu czy telefon komórkowy. Pracownik zdalny ma prawo do takich samych przerw, odpoczynku i świadczeń socjalnych, jakie przysługują pracującym w siedzibie firmy.

 

Wykonywanie pracy zdalnej — gdzie szukać zasad?

Według Ustawy zasady wykonywania pracy zdalnej muszą być określone w porozumieniu zawieranym między pracodawcą i zakładową organizacją związkową lub — w przypadku, gdy nie dojdzie do porozumienia z zakładową organizacją związkową, lub taka organizacja nie działa u pracodawcy — w regulaminie ustalonym przez pracodawcę. Wykonywanie pracy zdalnej będzie także dopuszczalne, gdy nie zostało zawarte porozumienie ani nie został wydany regulamin. Wtedy zasady wykonywania pracy zdalnej powinny być określone przez pracodawcę w poleceniu wykonywania pracy zdalnej, zastosowanej na wniosek pracownika.

 

Praca zdalna w umowie o pracę

Praca zdalna może być ustalona już na etapie tworzenia umowy między pracodawcą a pracownikiem. Co więcej, nowelizacja wprowadza możliwość wycofania się z pracy zdalnej zarówno przez pracodawcę, jak i pracownika. Strony będą musiały ustalić termin przywrócenia poprzednich warunków wykonywania pracy, nie dłuższy niż 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

 

Komu pracodawca nie może odmówić pracy zdalnej?

  • Pracownicy w ciąży.
  • Pracownikowi wychowującemu dziecko do 4 roku życia.
  • Sprawującemu opiekę nad osobą z najbliższej rodziny lub ze wspólnego gospodarstwa domowego, która ma orzeczenie o niepełnosprawności lub o znacznym stopniu niepełnosprawności.
  • Rodzicowi dziecka, który ma zaświadczenie o ciąży powikłanej.
  • Pracującemu rodzicowi, którego dziecko ma orzeczenie o niepełnosprawności lub o umiarkowanym czy znacznym stopniu niepełnosprawności (nawet, jeśli dziecko ukończyło 18 lat),
  • Pracownikowi-rodzicowi, którego dziecko wymaga wczesnego wspomagania rozwoju — posiada opinię o potrzebie opieki, orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego lub orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych (także, jeśli dziecko ukończyło 18 rok życia).

 

Czy pracodawca może odmówić pracy zdalnej?

Są jednak przypadki, w których pracodawca może (pisemnie w odpowiedzi na wniosek pracownika) odmówić pracy zdalnej. Zalicza się do tego sytuacje, gdy wykonywanie pracy zdalnie jest niemożliwe ze względu na organizację lub rodzaj pracy wykonywanej np. przez pracowników produkcyjnych.

 

Praca zdalna na żądanie

Ustawa wprowadza prawo do 24 dni pracy zdalnej w ciągu roku kalendarzowego. Pracownicy będą mogli skorzystać z przepisu w uzasadnionych sytuacjach incydentalnych, może to być np. konieczność opieki nad członkiem rodziny.

 

Jakie obowiązki będą mieli pracodawcy?

  • Zapewnienie pracownikowi materiałów i narzędzi niezbędnych do wykonywania pracy zdalnej oraz ich konserwację, w tym pokrycie kosztów serwisu.
  • Pokrycie kosztów energii elektrycznej oraz usług telekomunikacyjnych związanych z pracą zdalną, a także innych kosztów bezpośrednio z nią związanych.
  • Zapewnienie szkoleń i pomocy technicznej pracownikowi.
  • Ustalenie wysokości ekwiwalentu pieniężnego za korzystanie z prywatnych narzędzi i materiałów pracownika podczas pracy zdalnej. Co istotne, ekwiwalent nie będzie stanowił dla pracownika przychodu.

 

Jak ma wyglądać kontrola pracownika podczas pracy zdalnej?

Według nowych przepisów pracodawca będzie mógł przeprowadzić kontrolę pracownika w miejscu wykonywania pracy zdalnej, czyli najczęściej w domu lub w mieszkaniu pracownika, w godzinach wykonywania pracy. Czynności kontrolne nie mogą naruszać prywatności pracownika i innych domowników ani utrudniać korzystania z pomieszczeń domowych w sposób, do jakiego zostały przeznaczone. Kontroli ma podlegać m.in. to, czy pracownik przestrzega wymogów w zakresie bezpieczeństwa i ochrony informacji (podczas pracy zdalnej obowiązują takie same przepisy o ochronie danych osobowych, jak w trakcie pracy w siedzibie firmy) oraz, czy są przestrzegane zasady BHP. W przypadku naruszenia zasad pracy zdalnej pracodawca może wycofać zgodę na wykonywanie pracy zdalnej, co będzie skutkowało pracą stacjonarna — w miejscu zatrudnienia.

 

Kontrola trzeźwości pracownika zdalnego

Zarówno pracodawca, jak i policja mają prawo do przeprowadzenia kontroli trzeźwości pracownika zdalnego w trakcie wykonywania przez niego pracy. Badanie trzeźwości pracownika może sprawdzać obecność alkoholu oraz innych środków odurzających w organizmie.

 

Nowelizacja Kodeksu pracy wprowadza wiele zmian dotyczących pracy zdalnej, które mają na celu przystosowanie regulacji do obecnych realiów rynku pracy. Wprowadzone przepisy mają zapewnić pracownikom zdalnym równouprawnienie oraz ochronę ich praw, a pracodawcom ułatwić zarządzanie takim modelem pracy.

 

 

 

Zmiana zezwolenia na pobyt czasowy i pracę – co znowelizowano?

Zmiana zezwolenia na pobyt czasowy i pracę – co znowelizowano?

utworzone przez | wrz 19, 2022 | Artykuł, Dla Pracodawcy, Legalizacja zatrudnienia, Prawo pracy, SG

Zmiana pracodawcy – karta pobytu 2023 – co znowelizowano?

Karta pobytu a zmiana pracodawcy- 2023

Dzisiejszy wpis dotyczy tylko zmiany decyzji w przypadku zezwoleń na pobyt czasowy i pracę. W pozostałych przypadkach, w sytuacji innych zezwoleń na pobyt nie jest możliwa zmiana decyzji, a jedynie złożenie nowego wniosku.  Zezwolenie na pobyt czasowy i pracę co do zasady jest wydawane na okres 3 lat. A co jeśli w ciągu tego czasu zmienią się warunki pracy lub sam pracodawca? Z pomocą przychodzi nowelizacja przepisów, która weszła w życie w dniu 29 stycznia 2022 roku.

Cudzoziemiec, który otrzymał zezwolenie na pobyt czasowy i pracę może wykonywać pracę na zasadach określonych tylko w tej decyzji. Jednak jak pokazuje praktyka w okresie 3 lat może się wiele zmienić w zakresie zatrudnienia. Mam tutaj na myśli zmianę –  od warunków pracy i płacy do nawet zmiany pracodawcy. I tutaj zaczynają się schody bo niemal każda zmiana wymaga złożenia wniosku o zmianę decyzji, wyjątkiem jest np. zmiana wynagrodzenia lub podstawy świadczenia pracy, kiedy to umowa cywilnoprawna przechodzi w umowę o pracę.  Jeszcze przed „wielką nowelizacją” zmiana decyzji była bardzo ograniczona – jednak ustawodawca widząc narastające problemy rozszerzył katalog przypadków, w których nie jest konieczne aplikowanie o nowe zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, a jedynie wystarczy zmiana już wydanej decyzji. Co więc zostało zaktualizowane?

Zmiana decyzji – karta pobytu 2023

Jedną ze zmian jest o połowę mniejsza opłata skarbowa za złożenie wniosku o zmianę decyzji. Zmiana decyzji to koszt 220 zł. Jest to także mniej formalności. Do złożenia wniosku o zmianę decyzji wystarczy wypełnienie odpowiedniego formularza, uiszczenie opłaty oraz dodanie innych niezbędnych dokumentów – najczęściej będzie to nowy załącznik nr 1 od pracodawcy. Zmiana decyzji nie wymaga obecności cudzoziemca czy ponownego złożenia odcisków palców w urzędzie wojewódzkim. Do najważniejszych zmian należy z pewnością rozszerzenie katalogu przypadków kiedy zmiana decyzji jest dopuszczalna. W stanie prawnym sprzed 29 stycznia 2022 roku zmiana zezwolenia na pobyt czasowy i pracę mogła obejmować jedynie zmianę pracodawcy użytkownika czy zmianę warunków zatrudnienia. Do tego katalogu ustawodawca dodał: zmianę pracodawcy lub warunków zwolnienia z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę. Warto zaznaczyć, że zmianie nie może podlegać okres ważności wydanego zezwolenia na pobyt czasowy i pracę oraz aby warunki wydanej decyzji zostały zmienione, zezwolenie to musi być ważne.

Jak już wyżej zostało wskazane cudzoziemiec może zmienić decyzję jeżeli chce rozpocząć pracę u innego pracodawcy. Jednak co bardzo ważne musi to zrobić w terminie 15 dni od dnia zakończenia współpracy z dotychczasowym pracodawcą. Oświadczenia takiego można dokonać na dwa sposoby:

  1. Wysyłając informację do urzędu o zmianie pracodawcy lub przedstawienie rozwiązania umowy z dotychczasowym pracodawcą;
  2. Złożenie wniosku o zmianę decyzji.

W momencie kiedy ustawowe 15 dni mija, a cudzoziemiec nie wywiązał się z obowiązku poinformowania wojewody o zmianie pracodawcy, wówczas nie ma możliwości złożenia wniosku o zmianę decyzji, a jedynym wyjściem będzie złożenie ponownego wniosku na pobyt czasowy i pracę i rozpoczęcie całego procesu od nowa.

Zwolnienie z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę- przesłanki

Życie często bywa przewrotne dlatego ustawodawca dał również możliwość zmiany decyzji kiedy na jej warunkach praca nie wymaga już posiadania dodatkowego zezwolenia na pracę. Chodzi tutaj główne o cudzoziemców, którzy podczas ważności zezwolenia na pobyt czasowy i pracę uzyskali uprawnienie do wykonywania pracy bez konieczności posiadania zezwolenia na pracę. Do takiego grona cudzoziemców można zaliczyć: studentów oraz absolwentów studiów stacjonarnych, cudzoziemców kończących szkołę policealną w Polsce czy małżonków obywatela polskiego. Zaznaczyć należy, że zmiana decyzji nie jest konieczna – jest to możliwość fakultatywna i nieograniczona czasowo. Jeżeli cudzoziemiec nie skorzystał z przywileju, jego praca nadal jest legalna. A zezwolenie na pobyt czasowy  i pracę na podstawie przepisów ustawy o cudzoziemcach nie podlega uchyleniu, tak jak w przypadku braku poinformowania o utracie pracy.

 

Przedsiębiorco pamiętaj, przed zatrudnieniem cudzoziemca zweryfikuj bardzo dokładnie jego dokumenty pobytowe, ponieważ nielegalne wykonywanie pracy przez cudzoziemca stanowi wykroczenie – cudzoziemcowi jak i również przedsiębiorcy grozi grzywna od 1000 do 5000 zł.

Typy zezwoleń na pracę

Typy zezwoleń na pracę

utworzone przez | wrz 12, 2022 | Artykuł, Dla Pracodawcy, Legalizacja zatrudnienia, Prawo pracy, SG

Typy zezwoleń na pracę

Jesteś przedsiębiorcą? Masz firmę w Polsce i chcesz zatrudnić cudzoziemca spoza UE, który nie jest objęty procedurą uproszczoną? Musisz pozyskać dla niego odpowiednie zezwolenie, ale nie wiesz jakie? Wszystkie odpowiedzi znajdziesz w poniższym artykule.

Rodzaje zezwoleń na pracę

Istnieje kilka rodzajów zezwoleń na pracę (A,B,C,D,E) każde z nich charakteryzują inne okoliczności zatrudniania cudzoziemca spoza UE. Jednak łączy je jedna wspólna cecha – zawsze wydawane są przez wojewodę, a stroną postępowania jest pracodawca, nigdy sam cudzoziemiec. Chociaż pracodawca uzyska odpowiednie zezwolenie na pracę dla cudzoziemca to jednak sam cudzoziemiec musi postarać się o uzyskanie statusu pobytowego (wiza lub zezwolenie jednolite na pobyt czasowy i pracę). Należy podkreślić, że zezwolenie na pracę nie jest jednoznaczne z legalnym pobytem. Zezwolenie na pracę umożliwia jedynie podjęcie legalnego zatrudnienia. Co również ważne, wojewoda nie wyda zezwolenia na pracę cudzoziemcowi, który: został ukarany za określone przestępstwa lub jeżeli jego dane osobowe zostały umieszczone w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium RP jest niepożądany. Dlatego przed rozpoczęciem procedury – należy dokładnie sprawdzić kandydata, którego przedsiębiorca chce przyjąć do pracy.

 

Najczęściej spotykane typy zezwoleń na pracę

 

Zezwolenie na pracę typu A:

Dotyczy cudzoziemca, który ma wykonywać pracę na podstawie umowy z przedsiębiorcą, który ma siedzibę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Ważne jest aby zagraniczny pracownik otrzymywał wynagrodzenie nie niższe niż obywatel Polski zatrudniony na podobnym lub porównywalnym stanowisku. Zezwolenie takie wydaje wojewoda na maksymalny okres 3 lat z możliwością przedłużenia.

Zezwolenie na pracę typu B:

Dotyczy cudzoziemca, który ma wykonywać pracę polegającą na pełnieniu funkcji w zarządzie osoby prawnej wpisanej do rejestru przedsiębiorców, np.: prokurent, prezes zarządu, członek zarządu, komplementariusz. Wymaga podkreślenia fakt, że członek zarządu lub prezes zarządu, który posiada udziały w spółce jednak nie łączy go ze spółką stosunek pracy lub inny stosunek cywilnoprawny, a swoje wynagrodzenie pobiera na podstawie każdorazowej uchwały wspólników spółki, nie jest uprawniony do posiadania zezwolenia na pracę typ B. Zezwolenie typ B jest wydawane standardowo na okres 3 lat, jednak przedsiębiorcy, którzy zatrudniają powyżej 25 osób (nie jest tutaj ważne na podstawie jakiej umowy) mogą starać się o wydanie zezwolenia na okres 5 lat.

W obecnym czasie coraz częściej możliwość pracy w innym państwie staje się bardziej realna w stosunku do cudzoziemca, który przez określony czas ma za zadanie świadczyć usługi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wynika z badań ogólnych Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w roku 2021 zostało złożonych około 3,5 tys. wniosków na zezwolenie typu C, D lub E. Czym charakteryzują się te zezwolenia?

 

Zezwolenie na pracę typu C:

Dotyczy cudzoziemca, który na co dzień wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego jednak czasami jest zmuszony do podjęcia pracy w oddziale pracodawcy zagranicznego, który znajduje się w Rzeczypospolitej Polskiej. Warto podkreślić fakt, że praca w oddziale musi być wykonywana dłużej niż 30 dni w roku kalendarzowym.

 

Zezwolenie na pracę typu D:

Dotyczy cudzoziemca, który wykonuje pracę u pracodawcy zagranicznego, który jednak nie posiada oddziału, zakładu lub innej zorganizowanej formy działalności w Rzeczypospolitej Polskiej. Ten typ zezwolenia jest szczególnie popularny w przypadku wykonania usługi, która ma charakter tymczasowy do takich usług możemy zaliczyć np. usługę transportową, eksportową, instalacje, czy usługi budowalne. Warunkiem uzyskania takiego zezwolenia jest wykazanie, że usługa ma charakter tymczasowy, a cudzoziemiec na stałe zamieszkuje i pracuje u pracodawcy zagranicznego.

 

Zezwolenie na pracę typu E:

Jeżeli przedsiębiorca zagraniczny nie posiada oddziału, zakładu lub innej zorganizowanej formy działalności w Rzeczypospolitej Polskiej, a usługa nie jest usługą tymczasową, to w tym przypadku przedsiębiorca powinien zgłosić wniosek o wydanie zezwolenia na pracę typu E. Zezwolenie to obejmuje najszerszy zakres delegacji, jednak z powodu częstych odmów jego wydania przedsiębiorcy aplikują na nie najmniej. W 2021 roku na to zezwolenie zaaplikowało niewiele ponad 500 przedsiębiorców zagranicznych.

Warto zaznaczyć, że pracownicy delegowani muszą mieć zapewnione warunki zatrudnienia nie gorsze niż określone w polskim ustawodawstwie pracy w sferach, takich jak czas pracy, nadgodziny, płaca minimalna, BHP, prawa rodzicielskie, itp. Ponadto, obywatele państw trzecich delegowani do Polski powinni otrzymywać wynagrodzenie na poziomie nie niższym niż 70 procent średniej płacy w regionie, w którym mają wykonywać pracę.

W przypadku zezwolenia na pracę typu D oraz E pracodawca zagraniczny zobligowany jest do wyznaczenia przedstawiciela w Polsce, który gromadzi podstawowe dokumenty związane z zatrudnieniem, umożliwiające sprawdzenie, czy ww. warunki zostały spełnione (ewidencja czasu pracy, umowy, dowody płatności itp.).

 

Przydatne informacje:

Zezwolenie na pracę w Polsce uprawnia do pracy tylko na terytorium Polski. Jeśli cudzoziemiec chce pracować w innym kraju, musi ubiegać się o zezwolenie w tym kraju.

Nielegalne wykonywanie pracy przez cudzoziemca stanowi wykroczenie – cudzoziemcowi grozi grzywna od 1000 do 5000 zł.

Praca tymczasowa — co znaczy? Czy warto skorzystać?

Praca tymczasowa — co znaczy? Czy warto skorzystać?

utworzone przez | lip 26, 2022 | Artykuł, Dla Pracownika, Prawo pracy, SG

Praca tymczasowa — co znaczy?
Czy warto skorzystać?​

Zastanawiasz się nad podjęciem pracy tymczasowej, ale jesteś pełen obaw? Wydaje Ci się, że umowa, którą podpiszesz, nie zagwarantuje Ci podstawowych praw? Czy będziesz mógł skorzystać z urlopu? Czy czas pracy tymczasowej będzie brany pod uwagę podczas wyliczania emerytury? Praca tymczasowa może budzić wątpliwości, dlatego dzisiaj postanowiliśmy je rozwiać. Przekonaj się, że podejmując pracę na czas określony za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej, możesz sporo zyskać. A my chętnie ci w tym pomożemy!

 

Praca tymczasowa a ustawa

Zacznijmy od krótkiej definicji pracy tymczasowej. Mogłoby się wydawać, że nie można opacznie zrozumieć tego typu pracy. Tymczasem dużo słyszy się o tym, że praca tymczasowa jest uważana za taką, którą wykonuje się poza granicami kraju. Nic bardziej mylnego. Zgodnie z Ustawą o zatrudnianiu pracowników tymczasowych praca tymczasowa to wykonywanie na rzecz danego pracodawcy użytkownika określonych zadań przez czas nie dłuższy niż wskazany w ustawie. I tu pojawiają się dwa słowa klucze: pracodawca użytkownik i okres pracy określony w ustawie. Jak więc je rozumieć?

Kim jest pracodawca użytkownik?

Pracodawca użytkownik to podmiot, na którego rzecz pracownik tymczasowy wykonuje daną pracę. Nie jest bezpośrednim zatrudniającym. To agencja pracy tymczasowej kieruje do niego pracownika, któremu ten wyznacza zadania i kontroluje ich wykonanie.

Rola agencji pracy w zatrudnieniu pracownika tymczasowego

W przypadku pracy tymczasowej występują trzy podmioty w relacji pracownik — pracodawca: pracownik tymczasowy, pracodawca użytkownik i agencja pracy tymczasowej. To z tą instytucją pracownik tymczasowy zawiera umowę o pracę na czas określony (lub umowę cywilnoprawną), a nie, jak mogłoby się wydawać, z pracodawcą użytkownikiem.

 

Jak długo pracownik może wykonywać pracę tymczasową?

Pracownik tymczasowy może wykonywać pracę na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nie dłuższy niż łącznie 18 miesięcy w okresie 3 kolejnych lat.

Wcześniejsze rozwiązanie umowy o pracę tymczasową — czy to możliwe?

Umowa o pracę tymczasową rozwiązuje się wraz z terminem wskazanym na dokumencie. Oczywiście w przypadku pracy tymczasowej istnieje możliwość wcześniejszego rozwiązania umowy przez każdą ze stron. Można to zrobić z trzydniowym wypowiedzeniem (w przypadku, gdy została zawarta na okres krótszy niż 2 tygodnie) lub z jednotygodniowym wypowiedzeniem, kiedy została podpisana na dłużej niż 2 tygodnie.

 

Jakie prace może wykonywać pracownik tymczasowy, a jakie są niedopuszczalne?

Zgodnie z prawem pracownik tymczasowy może wykonywać zadania:

  • mające charakter sezonowy, okresowy lub doraźny (wynikające z zapotrzebowania na pracę),
  • których pracownicy zatrudniani bezpośrednio przez pracodawcę użytkownika nie mogą wykonać w terminie,
  • należące do nieobecnego pracownika zatrudnionego bezpośrednio przez pracodawcę użytkownika (tzw. praca na zastępstwo).

Pracownikowi tymczasowemu nie można natomiast powierzyć niektórych zadań. Zalicza się do nich pracę:

  • szczególnie niebezpieczną,
  • wykonywaną na co dzień przez pracownika, który w danym czasie uczestniczy w strajku,
  • tego samego rodzaju co praca wykonywana przez pracownika pracodawcy użytkownika, z którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn niedotyczących pracowników w okresie ostatnich 3 miesięcy poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego, jeżeli taka praca miałaby być wykonywana w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej pracodawcy użytkownika położonej w gminie, na terenie której znajduje się lub znajdowała się jednostka organizacyjna, w której był zatrudniony zwolniony pracownik,
  • wymagającą uzbrojenia pracownika ochrony w broń palną bojową lub przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej, których posiadanie wymaga uzyskania pozwolenia.

 

Praca tymczasowa a staż pracy

Jeżeli pracownik tymczasowy był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas określony, świadectwa od agencji pracy tymczasowej powinny być zawsze uwzględniane przy wyliczaniu stażu pracy.

 

Czy będąc w ciąży, można wykonywać pracę tymczasową?

Kobieta w ciąży może wykonywać pracę tymczasową, co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Jednak ze względu na stan, w jakim się znajduje, należy pamiętać o tym, aby:

  • nie wykonywała pracy stojącej w ciągu dnia dłużej niż 3 godziny,
  • nie dźwigała ciężkich przedmiotów,
  • nie pracowała w porze nocnej, czyli ośmiu godzinach, mieszczących się w przedziale od 21:00 do 7:00,
  • jej łączny czas pracy w ciągu dnia nie przekraczał 8 godzin, co wiąże się z niewykonywaniem pracy w godzinach nadliczbowych,
  • nie brała udziału w podróżach służbowych.

Ciąża a praca tymczasowa i Kodeks pracy

Niezależnie od tego, czy pracownica jest zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony, czy na umowę o pracę tymczasową — ciąża w żadnym wypadku nie może powodować ograniczeń w prawach pracownika. Dlatego przepisy regulują prawa ciężarnych pracownic tymczasowych. Od pierwszego dnia ciąży przysługują im prawa określone w Kodeksie pracy. Są to m.in. ograniczenia w wykonywaniu pracy, o których wspomnieliśmy w akapicie powyżej. Warto jednak zwrócić uwagę na kwestię przedłużenia umowy o pracę do dnia porodu. W przypadku pracowników tymczasowych umowa przedłużana jest jedynie pracownicom mającym łączny co najmniej 2-miesięczny okres skierowania do wykonywania pracy tymczasowej przez daną agencję pracy tymczasowej na podstawie umowy o pracę. W związku z tym pracownica będzie upoważniona do otrzymywania zasiłku, wypłacanego przez ZUS od dnia narodzin dziecka. Przy czym należy pamiętać, że planowany termin rozwiązania umowy musi przypadać po 12 tygodniu ciąży.

 

Praca tymczasowa a urlop wypoczynkowy

Obawiasz się, że będąc zatrudnionym jako pracownik tymczasowy, nie będziesz miał prawa do urlopu wypoczynkowego? Możesz odetchnąć z ulgą. Umowa o pracę tymczasową zapewnia pracownikom prawo do urlopu. Pracownikowi tymczasowemu przysługują 2 dni urlopu za każdy miesiąc wykonywania pracy u danego pracodawcy użytkownika. Należy mu się także ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Co więcej, pracownik tymczasowy może skorzystać z urlopu okolicznościowego oraz urlopu na żądanie, który przysługuje w przypadku pracy tymczasowej wykonywanej na okres min. 6 miesięcy.

 

Skorzystaj z ofert pracy Grupy Progres

 

Więcej wpisów

Outsourcing a praca tymczasowa – jaka jest różnica?

Outsourcing a praca tymczasowa – jaka jest różnica?

utworzone przez | lut 16, 2022 | Artykuł, Dla Pracodawcy, Prawo pracy, SG

​

Outsourcing a praca tymczasowa – jaka jest róznica?

Praca tymczasowa jest często (i mylnie) nazywana także outsourcingiem. Faktycznie — obie formy mają ze sobą wiele wspólnego, jednak istnieją między nimi zasadnicze różnice, które wykluczają zamienne stosowanie tych pojęć. Warto o tym pamiętać, ponieważ mylne nazewnictwo może przysporzyć problemów podczas urzędowych kontroli. Jak więc odróżnić outsourcing od pracy tymczasowej? Dzisiaj przyglądamy się wszystkim różnicom, które warto znać.

 

Praca tymczasowa — leasing pracowniczy

 

Praca tymczasowa wiąże się z wykonywaniem dla pracodawcy czynności o charakterze okresowym, sezonowym lub doraźnym przez wyznaczony czas, nie dłuższy niż określony w Ustawie z dnia 9 lipca 2003 roku o zatrudnieniu pracowników tymczasowych. Kluczową rolę odgrywa tu agencja pracy — przeprowadza rekrutację i jest odpowiedzialna za dopilnowanie wszystkich formalności związanych z zatrudnieniem. Dokumentem potwierdzającym zatrudnienie jest umowa o pracę tymczasową lub umowa cywilnoprawna dotycząca wykonania określonej czynności.

 

Outsourcing pracowniczy – czym jest i jakie ma wady i zalety?

 

Outsourcing polega na przekazywaniu określonych zdań lub konkretnych projektów firmie zewnętrznej. Usprawnia działanie całej organizacji i pomaga realizować założenia strategiczne. Często jest też korzystniejszym finansowo rozwiązaniem niż utrzymanie całego zespołu etatowych pracowników. Stronami zawieranej umowy cywilnoprawnej są: agencja pośrednictwa pracy (outsourcer) i insourcer, który z jej usług korzysta. Tu pracodawca jest klientem i zleca wykonanie konkretnej usługi. Outsourcing to najczęściej:

  • etykietowanie,
  • pakowanie,
  • prowadzenie księgowości,
  • usługi kadrowo-płacowe (Payroll),
  • legalizacja zatrudnienia pracowników będących cudzoziemcami.

 

Praca tymczasowa a outsourcing — najważniejsze różnice

 

1. Stosunek pracy

Pomiędzy klientem a pracownikiem w outsourcingu nie istnieje żaden stosunek pracy, w przeciwieństwie do pracy tymczasowej, gdzie umowa ma charakter trójstronny i występują w niej: Klient – jako Pracodawca Użytkownik, Agencja Pracy Tymczasowej – jako Pracodawca oraz Pracownik Tymczasowy.

2. Zakres kompetencji decyzyjnych

Pracownicy tymczasowi podlegają kierownictwu firmy, która ich zatrudnia. W outsourcingu wykonawcą jest agencja, która zatrudnia własnych pracowników do realizacji zadań, wynikających z kontraktu.

3. Czas

Outsourcing nie ma żadnych ram czasowych, a najczęściej jest usługą długoterminową. Inaczej kwestia ma się w przypadku pracy tymczasowej — tu ze względu na wspomnianą wcześniej Ustawę, pracownik tymczasowy może wykonywać pracę na rzecz jednego pracodawcy przez 18 miesięcy w ciągu kolejnych 36 miesięcy.

4. Wynagrodzenie

Koszty outsourcingu są zależne od cennika danego wykonawcy, natomiast pracownik tymczasowy powinien otrzymywać wynagrodzenie tożsame z wynagrodzeniem pracowników etatowych w danej firmie.

5. Podstawa prawna

Leasing pracowniczy jest regulowany przez Ustawę o zatrudnieniu pracowników tymczasowych, a outsourcing przez Kodeks Cywilny.

 

Mamy nadzieję, że tych kilka różnic pomiędzy pracą tymczasową a outsourcingiem dobrze obrazuje, dlaczego nie powinno się zamiennie używać tych zwrotów. Zarówno jedna, jak i druga forma świadczenia pracy ma wady i zalety. Dlatego, zanim zdecydujesz się na tę konkretną, zastanów się, jakich efektów oczekujesz i jak bardzo jesteś w stanie zaangażować się w cały proces wykonywania powierzonych zadań. Chętnie pomożemy Ci zdecydować i wybrać najkorzystniejsze rozwiązanie dla rozwoju Twojego biznesu.

 

Szukasz usług pracy tymczasowej lub outsourcingu skontaktuj się z nami: kontakt@grupaprogres.pl

Więcej wpisów